สะดือป่วย
ใครจะคิดว่า สะดือของเด็กเล็ก ๆ ก็ป่วยเป็นกับเขาเหมือนกัน

 

สะดือ
(Umbilicus) หรือ “ดือ” ในภาษาใต้เคยเป็นอวัยวะที่ทำหน้าที่ส่งผ่านสารอาหารและออกซิเจนให้กับทารกขณะที่ยังว่ายน้ำอยู่ในครรภ์มารดา อวัยวะที่เคยมีค่ามากนี้หมดหน้าที่ลงไปทันใดที่ทารกคลานออกจากท้องแม่ หายใจได้เอง และเริ่มใช้ทางเดินอาหารเพื่อรับสารอาหาร โดยทั่วไป ตอสะดือของทารกจะแห้งและหลุดไปภายใน 1-2 สัปดาห์หลังคลอด

ความผิดปกติหรือผู้ปกครองมักรู้สึกผิดปกติของสะดือที่พบได้บ่อยที่สุดคือ “สะดือจุ่น” (umbilical hernia) ภาวะนี้ทางการแพทย์ถือเป็นไส้เลื่อนแบบหนึ่ง แต่เป็นไส้เลื่อนประเภทที่มักไม่ก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนใด ๆ และแทบทุกรายหายได้เองภายในอายุ 2-3 ปี เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำผ่าตัดแก้ไขสะดือจุ่นให้เจ็บตัวเปล่า ๆ การผ่าตัดอาจทำเพื่อความสวยงามในรายที่ขนาดของรูไส้เลื่อนโตกว่า 1.5 เซนติเมตร หรือรอจนอายุ 3 ปีไปแล้วก็ไม่หายซะที หรือเมื่อเด็กจำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัดอื่น ๆ เช่น ไส้เลื่อนขาหนีบก็อาจเลือกผ่าตัดแก้ไขไปพร้อมกัน

ปัญหาสะดือแฉะและสะดือมีติ่งเนื้อ (umbilical weeping, umbilical granuloma) เกิดจากแผลบนสะดือหลังตอสะดือหลุด ไม่แห้งตามปกติ อาจมีเลือดออกซิบ ๆ หรือมีติ่งเนื้อสีแดงโตขึ้นบริเวณสะดือ เมื่อมีปัญหานี้ควรนำทารกพบแพทย์เพื่อจี้ยาให้แห้ง ติ่งเนื้อที่โตและแข็งอาจต้องผ่าตัดรักษา ในบางรายภาวะสะดือแฉะเกิดจากการมีช่องเชื่อมระหว่างสะดือกับกระเพาะปัสสาวะ หรือระหว่างสะดือกับลำไส้เล็ก สังเกตได้ว่ามีน้ำจากสะดือหยดเวลาทารกร้องหรือเบ่ง หรือน้ำเป็นสีเหลืองเขียว ตามลำดับ ภาวะดังกล่าวนี้พบน้อยและรักษาโดยการผ่าตัดเท่านั้น

 

สะดือจุ่น

 

     

ติ่งเนื้อบริเวณสะดือ

 

     

ไส้เลื่อนสะดือร่วมกับไส้เลื่อนขาหนีบ

     

    Back

  Home